Hoe herken je dat je in de wachtstand leeft?

Je wilt verder met je leven, maar ergens houd je ruimte vrij voor een toekomst die nog niet bestaat. Misschien merk je het aan je agenda, je stemming of hoe vaak je op je telefoon kijkt. Zeker als je verliefd bent op een getrouwde man, kan wachten ongemerkt een vast onderdeel van je dag worden.

Wachten op zichzelf is niet verkeerd. De vraag is hoeveel ruimte het inneemt en of jij nog kunt leven op een manier die bij je past. De wachtstand is hier een beschrijving van een ervaring, geen psychologische diagnose.

Vijf signalen dat je leven om het wachten gaat draaien

• Je houdt tijd vrij zonder concrete afspraak. Je zegt een uitnodiging af omdat hij misschien kan, terwijl hij nog niets heeft toegezegd.
• Je telefoon bepaalt hoe je dag voelt. Na een fijn bericht kun je ontspannen; bij stilte probeer je te verklaren wat er mis is.
• Je eigen wensen worden steeds kleiner. Je vraagt niet meer om duidelijkheid, omdat je bang bent het contact kwijt te raken.
• Je toekomstplannen beginnen met zodra hij. Een reis, een nieuwe ontmoeting of een beslissing stel je uit tot zijn situatie verandert.
• Je legt vooral uit waarom het voor hem moeilijk is. Voor de gevolgen voor jou blijft minder aandacht over.

Eén herkenbaar signaal zegt weinig over je hele relatie. Kijk naar het patroon over langere tijd. Heb je ook rust, plezier en ruimte buiten het contact, of voelt bijna alles voorlopig?

Wat kost het wachten jou concreet?

Misschien zeg je dat je gewoon geduld hebt. Dat kan. Maar geduld krijgt een andere betekenis als je ondertussen vriendschappen laat versloffen, nauwelijks plannen maakt of steeds over je eigen grenzen gaat. Je hoeft zijn gevoelens niet te ontkennen om die gevolgen serieus te nemen.

Schrijf eens drie dingen op die je de afgelopen maand hebt uitgesteld. Noteer bij elk punt of er een concrete afspraak tegenover stond. Zo maak je onderscheid tussen een gezamenlijke keuze en ruimte die je op eigen initiatief voor hem vrijhoudt.

Een kleine oefening: zeven dagen naar je eigen leven kijken

Noteer een week lang één moment per dag waarop je merkte dat je wachtte. Wat gebeurde er? Wat dacht je? Wat had je op dat moment zelf nodig? Schrijf ook op wat je deed: opnieuw berichten lezen, iemand bellen, een wandeling maken of toch je eigen plan volgen.

Het doel is niet jezelf op ieder telefoonmoment te betrappen. Je zoekt naar situaties waarin je invloed hebt. Misschien kun je een avond afspreken met een vriendin zonder die afspraak beschikbaar te houden voor een eventuele ontmoeting.

Meer ruimte nemen hoeft geen eindbesluit te zijn

Je hoeft vandaag niet te bepalen of je blijft of weggaat. Kies één afspraak met jezelf die je deze week kunt nakomen. Maak bijvoorbeeld één plan dat niet van zijn beschikbaarheid afhangt, of bepaal welk gesprek over jouw behoeften je niet langer wilt uitstellen.

Een grens gaat over jouw gedrag. Ik houd zaterdag vrij als we uiterlijk donderdag iets hebben afgesproken is concreter dan hij moet mij belangrijker vinden. Je hoeft niet te wachten tot je geen gevoelens meer hebt om je eigen tijd serieus te nemen.

Lees ook wat je kan vasthouden aan een man die niet kiest. Wil je je gedachten verder ordenen, dan kun je met de vragen in Het Wachtstand Werkboek in je eigen tempo aan de slag.